skip to Main Content

Op safari binnen het Zaakgericht Werken

De ‘safarimaand’ zit erop. Vijf weken lang heb ik de tijd gehad om in de organisatie rond te lopen en de huidige situatie rondom het zaakgericht werken te verkennen en in kaart te brengen. Echter had ik geen helm en camera in de aanslag, maar een schrijfblok, een pen en een vriendelijke glimlach. Ook de kaki’s konden gewoon in de kast blijven.

Het is alweer ruim een jaar geleden dat het zaakgericht werken binnen deze gemeente is ingevoerd. Ingevoerd met een Bang of, zoals ze dat zelf noemen, een Big Bang. Niet geleidelijk, maar rigoureus, in één keer. Dit vergde veel van de medewerkers, de coördinatoren en het management. Voor iedereen was een nieuwe rol weggelegd en iedereen ging er op eigen manier mee om. Een grote verandering voor ieder met de benodigde gedragsverandering en zelfs een cultuuromslag organisatie breed. En nu, één jaar later is het tijd om een balans op te maken. Hoe is het gegaan? En hoe gaat het nu? Is er sprake van een cultuuromslag en gedragsverandering en hoe ervaren de medewerkers het werken met het zaaksysteem? Waar lopen ze tegenaan en waar ligt de individuele behoefte?

Om een antwoord op deze vragen te vinden ging ik met de medewerkers in gesprek. Te beginnen bij de coördinatoren, om een format met gerichte vragen en kaders op te stellen voor vervolggesprekken. Hierop volgden de gesprekken met de teamleden. Ik knoopte gesprekken aan bij de lunch of bij de koffieautomaat en liep willekeurige kamers binnen. Ik stelde mezelf voor door te vertellen voor welke organisatie ik zelf werk en waar Jong&Fris nou eigenlijk voor staat. Dit bood gelijk de kans om te vertellen dat selectieprocedure bij Jong&Fris niet gebaseerd is op de leeftijd, zoals de naam wellicht doet vermoeden, maar op innovatief vermogen en een frisse blik. Ik moet erbij vermelden dat de titel Frisdoener een leuke ijsbreker is.

Ik merkte dat mensen graag met mij in gesprek gingen en bereid waren om hun ervaringen te delen. Juist hier ligt mijn kracht. Als externe adviseur ben ik onpartijdig en ga ik de gesprekken zonder vooroordelen in. Hiermee wordt de drempel voor de medewerkers om vrijuit te spreken verlaagd en krijg ik de kans om de situatie zo volledig mogelijk te kunnen schetsen.

Na vele gesprekken binnen de verschillende afdelingen en op verschillende niveaus te hebben gevoerd heb ik aan de hand van de verkregen resultaten de situatie in kaart gebracht. Vervolgens heb ik aanbevelingen gedaan, specifiek voor de situatie waar de organisatie zich in bevindt. De situatieschets en de aanbevelingen heb ik vervolgens voor het MT en het OR mogen presenteren. De ‘safarimaand’ is zowel voor mij, als voor de organisatie, een bijzondere ervaring geweest.

Back To Top