skip to Main Content

De Smart City: leefbaar, betekenisvol, democratisch, duurzaam én inwoners centraal

Begin september ben ik begonnen aan mijn opdracht bij de gemeente Apeldoorn als Smart City adviseur. Ik weet nog goed dat ik mijn sollicitatie voorbereidde op mijn vakantieadres. Ik keek een Tegenlicht uitzending over de slimme stad, waar Singapore als voorbeeld werd gebruikt. Het had de ambitie om ​de eerste Smart Nation van de wereld te worden.

Het concept van de slimme stad is ontstaan vanuit de Tech-industrie. Steden zijn de motor van economische ontwikkeling en in combinatie met de technologische revolutie heeft de slimme stad zich ontwikkeld tot een groeimarkt met een miljardenomzet. De Tech-bedrijven verkopen efficiëntie en veiligheid voor de inwoners. Maar dat wordt bereikt door surveillance waardoor inwoners hun invloed op het leven in de stad verliezen. Een groeiende groep stadsbewoners verzet zich dan ook hevig tegen de slimme stad. Dit zie je vooral in China (sociaal-kredietsysteem) en Singapore.

Toevallig was ik in 2017 in Singapore toen ik nog geen enkele kennis had over Smart City. De stad was overweldigend: prachtige gebouwen, spectaculaire lichtshows en het was overal brandschoon. Maar wat mij opviel was dat de sfeer erg gelaten was. Iedereen liep in de pas. Mensen waren erg rustig, je hoorde geen geschreeuw en toeterende auto´s hoorde je ook niet. Ik was dan ook weer blij dat ik na een paar dagen weer vertrok. Ik kon het destijds nog niet helemaal vatten maar ik had het gevoel dat als ik mij anders zou gedragen als de rest er iets niet in de haak zou zijn. De stad verloor haar leefbaarheid.

Zo ging ik dan ook mijn sollicitatiegesprek in: ik was erg kritisch over de slimme stad met het beeld wat ik had van Singapore. Mede door mijn kritische blik ben ik bij de gemeente binnengekomen. De technologisering van onze samenleving is namelijk veel te belangrijk om alleen aan Tech-bedrijven en specialisten over te laten.

We staan namelijk op de drempel van een nieuw tijdperk. De toenemende invloed van technologisering en digitalisering maakt dat we, net als tijdens de industriële revolutie, nadenken over wat voor stad we willen. Het moment is daar nu voor, nu we de effecten van die ontwikkelingen nog enigszins kunnen plooien.

Een Smart City gaat voor mij namelijk niet over de technologie. Technologie moet een hulpmiddel blijven en nooit doel worden. En de stad ontwikkel je samen. Daarbij houd je stadsbewoners uit alle lagen van de bevolking betrokken. Niemand valt buiten de boot. Je houd rekening met ethische dilemma´s en data verzamelen is leuk maar wat doe je ermee? Je kunt verschillende opgaven met elkaar koppelen, door het gebruik van data; mobiliteit, duurzaamheid, biodiversiteit etc. Met als doel om de kwaliteit van leven te vergroten.

Op deze manier kijk ík naar de slimme stad en dit past helemaal in het straatje van de visie op de slimme stad die Apeldoorn voorstaat.

Mijn werkzaamheden bij de gemeente zijn heel divers. Ik probeer interne partijen samen te laten werken om door kennisdeling vanuit een eigen expertise met mooie, slimme oplossingen te komen. Passend bij de strategische thema´s vanuit de gemeente én tegelijkertijd de maatschappelijke opgaven waar we voor staan.

Als Jong&Fris´er heb ik ook een kritische en frisse, ongeconditioneerde blik op zaken. Wat leuk is-en anders dan ik gewend ben- is dat Smart City bij Apeldoorn geen project of programma is. We kijken dus vooral waar andere eenheden mee bezig zijn en proberen niet opnieuw het wiel uit te vinden, maar elkaar te versterken.

Projecten waar we nu bijvoorbeeld mee bezig zijn is de ontwikkeling van een app waarin inwoners de status van hun wijk (leefgebied) inzichtelijk kunnen krijgen. Om vervolgens individuele interventies uit te voeren om hun eigen wijk leefbaarder te maken.

We werken samen met het RIVM waar we bij diverse basisscholen een lespakket aanbieden. Hiermee kunnen leerlingen de luchtkwaliteit meten rondom hun school. Zo bouwen we aan een nieuwe generatie die werkt aan schone lucht.

We koppelen verkeerslichten aan de buienradar van het KNMI, waarbij fietsers een groene stroom krijgen bij slecht weer en we bedenken andere slimme infrastructurele oplossingen om de toenemende drukte van de stad te beïnvloeden

De binnenstad van Apeldoorn gaat voor vergroening. Daardoor zal de leefbaarheid een impuls krijgen. Door data te verzamelen over de luchtkwaliteit, hittestress en geluid kunnen we vervolgens nadenken over innovatieve oplossingen om de leefbaarheid te vergroten

En het belangrijkste: het betrekken van inwoners, wijkraden en het centrummanagement bij het nadenken over deze oplossingen.

Mijn werk bij de gemeente zit er nog lang niet op, gelukkig niet.

Geschreven door Kai Stam, Frisdoener bij Gemeente Apeldoorn.

Back To Top