skip to Main Content

Faal succesvol!

Wat is falen toch fantastisch, of niet?

In deze publicatie wil ik ingaan op de hoge burn-out onder Generatie Y in het algemeen en het taboe van falen in het bijzonder.

We hebben een hoog verwachtingspatroon van onszelf. Falen staat gelijk aan mislukken. Als je faalt, ben je een faler, een loser. ‘Ja, maar’ wordt vaak gezien als een excuus en daarmee ook gestraft. Waardevolle inzichten die je alleen kunt verkrijgen door zelf te ervaren wat falen is en hoe falen voelt en het allerbelangrijkste: wat falen oplevert, worden niet gewaardeerd. Daar worden weinig constructieve lessen uit getrokken.

De reden daarvan is dat we al ons geld inzetten in de eerste poging en daarbij ook verwachten dat het een succes wordt.

In mijn ogen is het essentieel om te weten wat het verschil is tussen constructief falen of simpelweg dom falen. De kunst van het falen zou in mijn ogen op scholen gedoceerd moeten worden. Constructief falen gebeurd door kleine experimenten op te tuigen, meetcriteria vast te stellen en vast te leggen in hoeverre je dichter bij het doel bent gekomen. Dat wordt ook wel snel of goedkoop falen genoemd. Het doel van experimenteren is om het leren te maximaliseren en niet 100% succes verwachten.

Wat is dan dom falen? You guessed it. Niet snel en niet goedkoop falen. Dat is ongestructureerd te werk gaan, zonder ijkpunten en vooropgezet (mini)plan. Dom falen is ook naïef blijven volhouden dat iets werkt, terwijl het niet werkt. Als je het resultaat van falen niet SMART kunt maken, heb je niet succesvol gefaald.

Uit het boek Lean Startup van Eric Ries: ‘Companies that cannot bring themselves to pivot to a new direction on the basis of feedback from the marketplace can get stuck in the land of the living dead, neither growing enough nor dying’.

Hetzelfde geldt natuurlijk ook voor ons, mensen.

De positieve kant van falen is zwaar onderbelicht. Persoonlijk vindt ik niets sexyer dan succesvol falen. Hoe schitterend is dat? Een experiment opzetten, falen, leren, aanpassen, opnieuw experimenteren om uiteindelijk te slagen. Ik wacht nog steeds op een eerste ontmoeting met iemand die met een brede glimlach durft uit te spreken dat hij ontzettend veel heeft gefaald in zijn leven.

We krijgen complimenten voor hoe goed we zijn. Een succesverhaal is natuurlijk ontzettend inspirerend om te horen. In zo’n verhaal wordt ‘faal, leer en probeer opnieuw’-fase vaak buiten beschouwing gelaten. Daarmee wordt 95% van het verhaal dus niet vertelt.

We worden zelden beloond voor een uitzonderlijke faalactie. Eckart Wintzen, een baas, had daar wel goed zicht op. Zo reageerde hij op een fout van een projectleider die een fout van 6 ton had begaan: “Onmiddellijk ontslaan die man”, was de reactie van de celdirecteur. Ik zeg tegen hem: “Ben jij gek, die man heeft ons 6 ton leergeld gekost. Die man is goud waard, die gaat nooit meer de mist in met zijn projecten”.

Een hart onder de riem voor Generatie Y

‘Most Plan A’s don’t work’ -Ash Maurya

Generatie Y wordt getergd door torenhoge verwachtingen en zelfopgelegde keuzedruk. ‘Er is zoveel te kiezen, ik weet niet meer wat ik wil’. Mijn tip hierbij is om bewust een besluit te nemen om de eerste paar jaar van je carrière constructief te falen om uiteindelijk te weten waar je goed in bent en wat je wil.

Net zoals elk experiment vereist het exceptionele voorbereiding. Stel jezelf de volgende vragen: wat vind ik leuk, denk ik? waar ben ik goed in, denk ik? waarom vind ik dat leuk? wat wil ik daaruit halen?

Vervolgens bepaal je wat je meetcriteria gaan zijn, bijvoorbeeld: type mensen waar je fijn mee werkt, energiegevende/energienemende werkzaamheden, mate van plezier op je werk etc.

Op voorhand kun je dus nooit weten of je een juiste keus hebt gemaakt. Sterker nog, als je voor 80% een verkeerde keus hebt gemaakt, is het een succes te noemen, omdat je deze nieuwe inzichten hebt. Een eerste baan is hypothese. Valideer het!

Zie het als een lego-bouwsel. Als een stukje er blijkbaar niet in hoort, haal je het eruit en probeer je het met een nieuw stukje. Op die manier ben je nooit mislukt. Je bent constant aan het experimenten en aan het valideren.

Wat betreft je eerste baan: Je weet vaak niet waar je akkoord op hebt gegeven. Zie het als een experiment, waar je SMART-lessen uit kan trekken. Weten wat je niet leuk vindt aan een functie is even belangrijk dan weten wat je wel energie van krijgt en de beste in kan worden.

Faal succesvol!

Back To Top