skip to Main Content

Co-creatie in Wolvega

Inmiddels ben ik al ruim twee maanden bezig met mijn co-creatie project in Wolvega voor de gemeente Weststellingwerf. De tijd vliegt voorbij en ik heb het ontzettend naar mijn zin! Ik heb het gevoel dat het project nu meer concreet vorm begint te krijgen, maar er valt ook nog veel te behalen.

Ik werk aan innovatieve oplossingen voor de participatie van mensen die al langdurig in de bijstand zitten. Deze mensen hebben buitenshuis vaak weinig sociale contacten en doen in beperkte mate mee aan georganiseerde activiteiten of vrijwilligerswerk. Inmiddels ben ik bij verschillende mensen uit deze doelgroep thuis langs geweest om kennis te maken en om te achterhalen waar zij gelukkig van worden. Dit zijn iedere keer mooie gesprekken, waar ik dan ook ruim de tijd voor neem.

Ik ben onder de indruk van de positieve houding van deze mensen, ook al hebben ze vaak heftige gebeurtenissen meegemaakt in hun leven. Ze geven allemaal aan niet de hele dag thuis op de bank te willen zitten, maar juist graag iets te willen betekenen voor andere mensen. Het is alleen moeilijk om hier weer de eerste stap in te zetten wanneer je je al langere tijd niet meer in die sociale wereld begeeft. Daarnaast zorgen lichamelijke problemen of andere omstandigheden ervoor dat het moeilijk is om structureel vrijwilligerswerk te doen. Af en toe een klus doen is vaak wel mogelijk, maar het is moeilijk om daar een organisatie bij te vinden. Het is aan mij om hier innovatieve oplossingen voor te bedenken. Een hele mooie uitdaging naar mijn idee.   

De afgelopen twee maanden heb ik de stappen van Design Thinking doorlopen. Voordat ik begon was de empathiefase al uitgevoerd, de doelgroep en de huidige situatie was al in kaart gebracht. Ik ben dus begonnen bij de fase van definitievorming. In deze fase heb ik inzichten vanuit de empathiefase samengebracht. Hierin heb ik de problemen en inzichten van de doelgroep geclusterd om zo met de oplossingen een zo groot mogelijke groep te kunnen bedienen. Op basis van deze definities ben ik verder gegaan naar de derde stap; ideeënvorming. In deze fase heb ik op basis van alle inzichten een lijst met ideeën gemaakt. Vervolgens ben ik gaan bouwen om de ideeën te testen en er zo snel mogelijk van te kunnen leren. In de laatste stap staat het testen en implementeren centraal.

Met deze laatste stap ben ik vorige week begonnen. Ik heb een groepje
mensen bereid gevonden om mee te denkenco-creatie over de ideeën die ik heb bedacht op basis van de inzichten die ik heb opgedaan. Tijdens de eerste bijeenkomst waren we met drie inwoners van de gemeente en een collega vanuit het gebiedsteam. De bijeenkomst met dit groepje is al een experiment op zich. Ik had al deze mensen van tevoren persoonlijk gesproken, maar het is toch altijd maar afwachten hoe het verloopt wanneer ze bij elkaar komen. Naar mijn idee heeft dit heel goed uitgepakt en ik ben erg tevreden over deze eerste bijeenkomst. De aanwezige inwoners gaven aan het fijn te vinden dat we op deze manier verder kijken naar mogelijkheden om weer betrokken te raken in de maatschappij. Ze worden serieus genomen in het denkproces en vonden onderlinge overeenstemming in hun situatie. 

Een van de ideeën die we hebben uitgewerkt tijdens deze eerste bijeenkomst is het organiseren van een speeddate tussen mensen uit de doelgroep en vrijwilligersorganisaties in Wolvega. Er wordt best veel georganiseerd in Wolvega aan activiteiten en vrijwilligerswerk, maar deze activiteiten worden niet gevonden en andersom bereiken de vrijwilligersorganisaties de doelgroep niet voldoende. Samen zijn we verder gaan nadenken over hoe we deze speeddate vorm kunnen geven. Een punt wat toen naar voren kwam was dat het belangrijk is dat het niet te massaal wordt, dus dat er niet te veel mensen worden uitgenodigd. Daarnaast moet rekening gehouden worden met mensen met mobiliteitsproblemen. Wanneer we bijvoorbeeld aanbieden om deze mensen op te halen, zal al een belangrijke drempel worden weggenomen.

Door deze ideeën samen met de doelgroep vorm te geven ontstaat er co-creatie. Co-creatie is een mooie manier om de doelgroep eigenaar van het vraagstuk te maken. Eigenlijk bereiken we hier al mee dat deze mensen weer meer maatschappelijk betrokken raken. Een volgende stap is deze manier van werken op te schalen en de ideeën verder uit te werken, zodat een grotere groep bereikt wordt. Maar het is mooi dat we in eerste instantie met een kleine groep zijn begonnen. Er hing een goede sfeer en iedereen voelde zich vrij om ideeën en ervaringen aan te dragen.           

Wanneer ik aan mensen in mijn omgeving vertel over deze opdracht kijken ze regelmatig verbaasd en zeggen ze dat ik wel een moeilijke opdracht heb gekregen voor mijn eerste baan. Ik zie het inderdaad ook als een uitdaging, maar dat maakt ook dat ik al heel veel heb geleerd de afgelopen twee maanden. Ik probeer heel klein te beginnen zodat we dit hopelijk steeds verder uit kunnen bouwen. Het mooie van Design Thinking is dat je elk idee gelijk test bij de doelgroep, zo ontstaat een co-creatie en kom je er snel achter wat wel en wat niet gaat werken. Het is niet realistisch om te verwachten dat ik binnen drie maanden de gehele doelgroep weer mee kan laten doen in de maatschappij. De stappen die ik tot nu toe heb gezet zijn al een heel mooi begin en ik hoop natuurlijk dat ik hier nog een vervolg aan mag geven de komende tijd!

Door: Emma Hofman

Back To Top