Blog laatste nieuws en updates

the-new-yorker-cartoons-fb2__700-png.jpg

Innovatie, wat is het eigenlijk?

Door: Sandi Dijakovic

We kunnen er niet meer omheen: termen als (sociale) innovatie, (digitale) transformatie, participatie, van buiten naar binnen werken, aanjager, dwarsdenker etc. Daaruit kunnen we opmaken dat er een hoop gaande is op dit gebied. Als we het aantal gepubliceerde artikelen, ‘sexy’ functietitels op Linkedin en het aantal recent uitgebrachte boeken moeten geloven, kunnen we vaststellen dat we met z’n allen heel goed bezig zijn. Hoe kan het dan zijn dat mijn ervaring mij anders doet geloven?

Een ding is duidelijk: innovatie is hot. Organisaties komen laaaaangzamer hand steeds meer tot inzicht dat hun huidige manier van problemen oplossen/kansen benutten niet meer het gewenste resultaat oplevert. Omdat problemen oplossen en resultaat meten (in waarde/beleving voor de klant) niet vanzelfsprekend is (geweest) voor meeste organisaties, betekent het dat ze hier voor een groot deel onbewust onbekwaam op zijn. Daarmee kun je stellen dat de vaardigheden als – behoefte achterhalen – verschillende probleemdefinities schetsen – uiteenlopende oplossingsmogelijkheden verkennen – experimenteren tot de juiste oplossing in zicht is – testen met klanten – doorontwikkelen tot een volwaardig product of dienst – nooit een onderdeel is geweest van de cultuur. Een gemiddelde medewerker die ik spreek is succesvol als hij/zij ‘het proces volgt’. Gechargeerd natuurlijk. Dat gegeven is niet raar of bijzonder, omdat de meeste organisaties afgebakende functieprofielen hebben met vaste processen en daarmee dus bepekte manoeuvreer-ruimte.

Kunnen we hiermee vaststellen dat de vaardigheid/discipline om te kunnen vernieuwen bij weinig organisaties in ‘het systeem’ is geïntegreerd? Dus de discipline dat we als organisatie eerst ‘verliefd worden op het probleem van de klant’ voordat we überhaupt kunnen beginnen na te denken over ‘onze eigen bedachte oplossing’, is vaak geen realiteit. Ik hoor al te vaak dat ‘ik toch wel weet wat de klant wil, ik werk hier al 15 jaar’.

Spoiler: Een organisatie met medewerkers waarvan jarenlang werd verwacht dat ze hun functie conform regels en vaste processen uitvoeren, zullen een steile leercurve hebben als het op bovenstaande vaardigheden aankomt. Vaardigheden die essentieel zijn om innovatie (geen idee – idee – experimenten – doorontwikkeling) mogelijk te maken.

Nog een spoiler: innovatie is niet instrumenteel in te richten. Dus begin alsjeblieft niet aan een checklist waar je, indien je alle 10 to do’s hebt afgevinkt, aan het innoveren bent. En dat zie ik jammergenoeg vaker dan ik zou willen. ‘Ik heb 5 inwoners gesproken. Wat is de volgende stap?’

Het verschil tussen innoveren met en zonder emotionele binding, begrip, intrinsieke overtuiging is het verschil tussen praten over een gehandicapt persoon en een dag zelf als gehandicapte door het leven gaan. Een wereld van verschil. De een is theoretisch, de andere praktisch. Praten over of praten vanuit. Innovatie is niet praten over, het is praten (maar vooral doen) vanuit. Een organisatie heeft een kritische massa nodig die ‘het haast kan geloven hoe het momenteel gaat’. Mensen die niet weten wat niet kan.

En nu even terug naar de realiteit: hoe groot is de kans dat -in de organisatie waar scrum wordt omarmt maar waar geen emotionele binding of intrinsieke motivatie is om te innoveren voor de klant- het daadwerkelijk nieuwe oplossingen zal opleveren? De waarde van scrum, evenals iedere andere tool, wordt bepaald door de kwaliteiten van de gebruiker ervan.

Een groot deel van de mensen op de werkvloer wil wel graag maar heeft het volgende nodig:

  • Vertrouwen in zichzelf en inzicht dat ze in staat zijn om creatief te zijn en daarmee van waarde kunnen zijn voor de medemens.
  • Ruimte van management
  • Een veilige omgeving waar veel mag (lab-idee). Een oase in het systeem.
  • Retegoede begeleiding
  • Verantwoordelijkheid. Eigenaarschap bij de medewerkers. Niet door op te leggen maar ervoor zorgen dat mensen het zo mooi zodat dat ze het willen. En dat is geen utopie!

Innoveren tussen 16 uur en 17 uur op een woensdagmiddag, zonder begeleiding, inspiratie, plezier, klantcontact en opvolging is pure tijdsverspilling.

En als we niet uitkijken vliegt deze ‘hype’ ook zo over. Voor je het weet is innovatie passé en dat mogen we eigenlijk niet laten gebeuren. Deze tijd vraagt meer dan ooit naar nieuwe oplossingen.

Leuk dat je er was en tot de volgende publicatie!

Sandi Dijakovic

Laat reactie achter

Gerelateerde Berichten